Een verhaal voor het kind dat jaloers is op de baby
De baby slaapt eindelijk, en dan gooit je oudste zijn beker om. Niet per ongeluk. Je ziet het aan zijn gezicht: hij wil dat je kijkt en het maakt hem niet uit hoe. Dat is geen stoutigheid, dat is jaloezie zonder woorden.
Een verhaal over een nieuwe baby haalt die jaloezie niet weg, en dat probeert het ook niet. Wat het wél doet: het geeft je kind een personage dat precies zo boos is, dat die baby soms te veel vindt, en dat van niemand hoeft te horen dat het toch blij zou moeten zijn.
Het verhaal past zich aan de leeftijd van je kind aan. Een kind van vier wil vooral weten of er nog plek is op jouw schoot. Een kind van tien zegt er niets meer over, maar telt heus wel hoe vaak je bij het bedje staat. Allebei krijgen ze woorden die bij hun leeftijd passen.
En het eindigt niet met een kind dat de baby ineens lief vindt. De jaloezie mag terugkomen, ook op de laatste bladzijde. Wat er verschuift is iets anders: je kind heeft weer een eigen plek in het gezin, eentje die niet van de baby afhangt.
En jij hoeft dit niet perfect te doen. Je hoeft de jaloezie niet weg te praten en niet elke dag een apart momentje te regelen. Het verhaal legt het gevoel op tafel, zodat jij er vooral naast kunt zitten.
Wat dit verhaal doet
- Boos, verdrietig en jaloers mogen er alle drie zijn, net zo goed als de nieuwsgierigheid die er tussendoor schiet.
- Je kind krijgt een eigen rol bij de baby die niemand anders kan spelen, jij ook niet.
- Er zit tijd in waarin jouw kind je even alleen heeft, midden in een huis waar nu een baby woont.
- Het eindigt in een echt moment tussen jullie, niet in een knuffel voor de baby omdat het zo hoort.
Hoe het verhaal meegroeit met je kind
Kies de leeftijd van je kind en zie hoe hetzelfde thema meegroeit, van kleuter tot bijna-tiener.
Voor een kind van 4-5 jaar
Op vier of vijf komt het er onverbloemd uit: de baby krijgt te veel en dat is oneerlijk. Het verhaal geeft je kind daarin gelijk, en laat zien dat er tijd is die alleen van hem is.
Zo ziet dat eruit
De baby slaapt en papa doet zijn jas aan. "Nu wij, alleen wij twee." Buiten praat het kind de hele weg, en niemand onderbreekt.
Voor een kind van 6 jaar
Op zes wisselen de gevoelens per uur: het ene moment leuk bij het bedje, het andere moment weg met die baby. Het verhaal laat allebei kloppen en geeft het kind iets wat het zelf kan.
Zo ziet dat eruit
Het kind zingt zachtjes bij het bedje, en de baby wordt stil. "Bij mij stopt hij met huilen." Tien minuten later is het klaar met die baby, en dat mag ook.
Voor een kind van 7-9 jaar
Een kind van zeven tot negen zegt het niet meer hardop, maar mist de aandacht van vroeger en voelt zich soms onzichtbaar in eigen huis. Het verhaal geeft het een plek terug die niet van de baby afhangt.
Zo ziet dat eruit
De baby huilt en niemand weet waarom. Het kind haalt de knuffel die altijd werkt, en het wordt stil. "Dat wist alleen jij," zegt mama, en het kind hoort het echt.
Voor een kind van 10-12 jaar
Rond tien vraagt een kind zich stiller af waar het zelf nog bij hoort nu het hele huis om een baby draait. Het verhaal laat zien dat zijn plek niet kleiner is geworden, wel anders.
Zo ziet dat eruit
Het kind kreeg de baby een keer stil, en zei daar verder niks over. Maar als oma vraagt wie dat voor elkaar krijgt, wijst mama naar hem. Hij haalt zijn schouders op en loopt lachend weg.
Veelgestelde vragen
- Mijn kind is echt niet blij met de baby. Kan dit verhaal dan wel?
- Juist dan. Het verhaal duwt je kind nergens heen: jaloezie, boosheid en verdriet mogen er zijn en worden niet weggewuifd met "je bent toch blij met je broertje". Het eindigt niet met een geforceerde knuffel, maar met een moment dat wel echt is.
- Komt de baby met naam in het verhaal?
- Ja. Je geeft je gezin op en daarna wijs je aan wie de baby is, zodat er de naam staat die jullie thuis ook gebruiken. In het verhaal doet de baby alleen wat een baby doet: slapen, huilen, vastgehouden worden en aandacht vragen. Er wordt geen extra broertje of zusje bij verzonnen.
- Wordt mijn kind neergezet als de brave grote broer die alles begrijpt?
- Nee. Er zit geen kind in dat het ineens allemaal snapt en netjes deelt. Je kind mag boos blijven op de baby en toch iets doen wat alleen hij kan. Wat het aan het eind terugheeft, is een plek in het gezin die niet van de baby afhangt.
Verwante thema's
Maak een verhaal dat past bij jouw kind
Begin je verhaal