Een verhaal voor het kind dat wacht op een broertje of zusje
Je kind weet dat er een baby komt. Verder weet het eigenlijk niets. Hoe het wordt, wat er verandert, of het straks nog een beetje gaat zoals nu: daar heeft niemand een antwoord op, jij ook niet.
Dat niet weten weegt zwaarder dan het lijkt. Volwassenen praten er vrolijk over, iedereen vraagt of je kind al blij is, en ondertussen loopt het rond met blij, bang en boos door elkaar. Een verhaal haalt die twijfel niet weg. Wat het wél doet: het geeft je kind een personage dat net zo in het ongewisse zit, en dat dat gewoon mag zeggen.
Het verhaal past zich aan de leeftijd van je kind aan. Een kind van vier wacht op iets dat het niet ziet en wil vooral weten waar het zelf bij hoort. Een kind van tien hoort de gesprekken van volwassenen en rekent stil uit wat dit gaat kosten. Allebei krijgen ze woorden die bij hun leeftijd passen.
Het verhaal eindigt niet met de geboorte. Het blijft in het wachten, want daar zit je kind nu. Het eindigt met iets dat van je kind alleen is in alles wat er gaat komen: iets gemaakt, iets uitgekozen, een plek in huis die blijft. De twijfel over straks mag daarnaast gewoon blijven staan.
En jij hoeft dit niet perfect te doen. Je hoeft niet te beloven hoe leuk het wordt, want dat weet jij ook niet. Het verhaal zegt hardop wat er nu is, zodat jij er vooral naast hoeft te zitten.
Wat dit verhaal doet
- Het wachten zelf is het verhaal: de buik, de kamer die verandert, de echofoto op de koelkast, de volwassenen die erover praten.
- Niemand doet alsof je kind al weet hoe het wordt. Dat het dat niet weet, mag hardop gezegd worden.
- Je kind krijgt één ding dat nu al van hem of haar alleen is in wat er gaat komen.
- De aandacht zit in het nu, niet in een belofte over later.
Hoe het verhaal meegroeit met je kind
Kies de leeftijd van je kind en zie hoe hetzelfde thema meegroeit, van kleuter tot bijna-tiener.
Voor een kind van 4-5 jaar
Rond deze leeftijd komen de vragen aan de lopende band, en niet allemaal hardop. Waar komt alles straks te staan, moet mijn speelgoed weg, ben ik dan nog de kleinste. Het verhaal laat het kind zelf iets kiezen in plaats van het te laten afwachten.
Zo ziet dat eruit
Het kind mag uitzoeken welke knuffel er straks in de kamer mag liggen. Het kiest er twee: eentje die daar mag komen en eentje die van hemzelf blijft. Mama vindt het allebei goed.
Voor een kind van 6 jaar
Een kind van zes hoort meer dan je denkt: de gesprekken aan tafel, de zin die niet voor hem bedoeld was. Blij zijn en er tegelijk geen zin in hebben voelt op deze leeftijd als iets stiekems. Het verhaal laat allebei kloppen.
Zo ziet dat eruit
Op de bank kijkt het kind naar de echofoto en zegt dat het er niks aan vindt. Zijn vader lacht hem niet uit. "Ik weet ook nog niet hoe het wordt", zegt hij, en ze kijken samen verder.
Voor een kind van 7-9 jaar
Op deze leeftijd rekent een kind vooruit. Het ziet bij vriendjes wat een baby met een huis doet en bedenkt van tevoren wat het kwijt gaat raken. Het verhaal neemt die rekensom serieus in plaats van hem weg te lachen.
Zo ziet dat eruit
Het kind maakt een slinger voor de lege kamer en bedenkt halverwege dat het er eigenlijk geen zin meer in heeft. Het maakt hem toch af en schrijft zijn eigen naam op de achterkant van een letter. Niemand ziet dat, en dat is precies goed.
Voor een kind van 10-12 jaar
Een kind van tien of elf zegt vaak dat het prima is en houdt de rest voor zich. Wat het bezighoudt is de vraag wat er van zijn eigen leven overblijft: de kamer, de zaterdagen, jouw aandacht. Het verhaal laat die vraag staan zonder hem te sussen.
Zo ziet dat eruit
Het kind hoort zijn moeder aan de telefoon zeggen dat het thuis allemaal wel anders wordt. Later vraagt het wat ze daarmee bedoelde, en ze zegt eerlijk dat ze dat niet precies weet. Dat antwoord bevalt beter dan het makkelijke antwoord.
Veelgestelde vragen
- Kan ik dit verhaal al maken terwijl ik nog zwanger ben?
- Daar is het voor. Het verhaal gaat over het wachten en niet over de geboorte, dus het is nu precies op tijd. Je vult in hoe je kind heet, hoe oud het is en hoe het er thuis aan toegaat, en het verhaal wordt daaromheen geschreven. Je leest alles gratis voordat je iets bestelt.
- Mijn kind is er helemaal niet blij mee. Wordt dat in het verhaal rechtgezet?
- Nee. Blij zijn is in dit verhaal geen goede afloop en geen voorwaarde. Je kind mag het stom vinden, er niks van willen weten en tegelijk nieuwsgierig zijn, zonder dat iemand zegt dat het zich moet verheugen. Wat er aan het eind verandert is niet het gevoel, maar dat je kind iets heeft dat van hem is.
- We weten nog bijna niks: geen naam, geen datum, niet of het een jongetje of meisje wordt. Is dat een probleem?
- Dat hoef je ook niet te weten. De baby is in dit verhaal geen personage: geen naam, geen stem, geen karakter. Het verhaal speelt in de weken ervoor, bij jouw kind, in jullie huis, met de dingen die er nu al staan.
Verwante thema's
Maak een verhaal dat past bij jouw kind
Begin je verhaal